Far Cry 3: Blood Dragon – Review

Κάπου ανάμεσα σε δηλώσεις του τύπου “μια έκδοση του μέλλοντος σε βιντεοκασέτα των 80s” και “ένα ειλικρινές, υβριστικό fps με άμυαλη διασκέδαση” η Ubisoft δημιούργησε το Blood Dragon. Το stand-alone/expansion/dlc του Far Cry 3 και μπορεί να είναι υπερήφανη πως πέτυχε ακριβώς το σκοπό της.

Στο παιχνίδι παίρνουμε το ρόλο ενός ‘Mark IV Cyber Commando’ ονόματι Sergeant Rex ‘Power’ Colt που μάχεται εν έτει 2007 ενάντια στον στρατό από cyborg της Omega Force εν μέσω ενός μετά-αποκαλυπτικού κόσμου γεμάτου μεταλλαγμένους και blood dragons!  Η ιστορία είναι αυτή του badass messiah που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε κατά τη δεκαετία του 1980. Ο Colt είναι ένας μικρός Duke Nukem θα έλεγε κανείς. Οι ατάκες, το στυλ και η φιλοσοφία του παραπέμπουν κάλλιστα στα ίδια πρότυπα μέσα σε μια έκταση που θα μπορούσε να ζει ο Rambo ή ο Robocop.

Ξεκινώντας το παιχνίδι έρχεται η σκέψη “θα παίξω side scroller” μιας και τα γραφικά της εικόνας τίτλου και των cinematics είναι ακριβώς αυτό το neon-punk που είχαν τα πρώτα παιχνίδια πλατφόρμας. Η τρομάρα αυτή φεύγει σύντομα όταν ο κόσμος γίνεται υψηλής ποιότητας 3D και θέση παίρνουν τα αστεία του ‘Power” και του αρχηγού του. Το tutorial είναι μια αστεία εξευτελιστική ακολουθία από μηνύματα του τύπου “Για να τρέξεις πάτα LS. Το τρέξιμο είναι σαν περπάτημα αλλά πιο γρήγορο” τα οποία προκαλούν τον ήρωα να δώσει ανάλογες απαντήσεις στον αξιωματικό του. Ο dude ήρωάς μας συνεχίζει καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού στο ίδιο στυλ με ακατάπαυστες ατάκες, metal fingers όποτε παίρνει level και middle finger προς τους εχθρούς όταν προσπαθούμε να κάνουμε zoom με όπλο που δε έχει τη δυνατότητα. Γενικά όλο το παιχνίδι είναι μια μάχη να πεθάνουν οι κακοί “γιατί έτσι” με το σενάριο “σώσε τον κόσμο” σε μάλλον δεύτερη μοίρα.

Μιλώντας για όπλα, στη διάθεσή μας δεν έχουμε πολλά. Τα διαθέσιμα όμως είναι αρκετά για να γίνεται μακελειό σε κάθε δυνατή περίσταση. Από τόξο και καραμπίνα μέχρι μυδραλιοβόλο και φλογοβόλο, ο κύριος Rex Colt έχει αρκετούς τρόπους να ξεκάνει ότι βρίσκει στο δρόμο του. Extra όπλο στη συλλογή είναι τα διάφορα αρπακτικά του νησιού. Οι δράκοι κυρίως αλλά και τα άλλα μικρότερα πλάσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν αυτόνομα άρματα μάχης ενάντια στα οχυρά της Omega Force. Αρκεί να πετάξουμε μια καρδιά (ή μερικές αν η απόσταση είναι μεγάλη), από αυτές που μαζεύουμε από τους πεσόντες,  ώστε να οδηγηθεί το συμπαθές τέρας μέσα στο άντρο των κακών. Εκεί θα κάνει τα υπόλοιπα μόνο του και θα φύγει πάλι με μερικές καρδιές.

Το μοναδικό μειονέκτημα του παιχνιδιού είναι οι αποστολές του. Οι πιο πολλές είναι “προστάτεψε αυτόν” ή “σώσε αυτόν” και γίνονται ίσως κουραστικές μετά από λίγο αφού δίνουν την αίσθηση πως νταντεύεις npcs. Το καλό με τις side missions όμως είναι πως πέραν του πολυπόθητου xp ξεκλειδώνουν και upgrades για τα όπλα δίνοντας έτσι στον παίκτη ένα καλό κίνητρο να τις κάνει. Το Blood Dragon είναι κι αυτό free-roam όπως το FC3 βεβαίως.

Τεχνικά τα πράγματα είναι εξαιρετικά, όπως και στον main τίτλο. Γραφικά και ήχος στο ύψιστο επίπεδο ενώ έχει εξαφανιστεί και το tearing που είχε η ζούγκλα του Vaas. Κατα τ’ άλλα τα γραφικά κυμαίνονται στο επίπεδο του βασικού παιχνιδιού, του οποίου review μπορείτε να δείτε εδώ

Ακόμη κι αν το Far Cry 3 σας φάνηκε “κάπως”, δείτε το Blood Dragon, ιδιαίτερα οι παλαιότεροι αφού θα ξυπνήσει μνήμες μιας εποχής που το μέλλον φάνταζε πολύ διαφορετικό από ότι το ζούμε!

Θετικά: Δράκοι, νοσταλγικό ύφος

Αρνητικά: Επαναλαμβανόμενες αποστολές

Πάνος Αλεξόπουλος

Παίζω, γράφω, κριτικάρω και σχεδιάζω παιχνίδια. H συλλογή μου μια μέρα δε θα χωράει σε μουσείο.